[Weer] [Kapsels] [Dieren] [Planten] [Paramaribo] [Nederland] [Reacties] [Links]

Home

Wat is er gebeurd?

De Kajana School

Het dorp Kajana

Het land Suriname

Tik, tik, wie ben ik ...

Archief

Collega Anneke

Contact informatie

Wensenlijst

Laatste update:  1 oktober 2006
 
Samenvatting:
 
 
Net geen jaar Suriname
 
11 maanden Kajana Suriname.
Indrukken die op mijn netvlies kwamen.
Beelden die blijven hangen.
Met een stil en diep verlangen.
Net geen jaar, maar een schooljaar vol.
Hoe haalde ik het in mijn bol?
In het tropisch regenwoud.
Een land gelijk El Dorado, inclusief goud.
1 jaar lang les gegeven.
1 jaar van mijn leven.
De tijd gaat snel.
Gebruik hem wel.
Dat heb ik gedaan.
Blijf niet meer zitten met de waan.
Achter de geraniums kan ik terug kijken.
Naar 1 jaar die mijn leven kon verrijken.
Nu kan ik zeggen: "Ik heb het gedaan."
Ben naar de andere kant van de wereld gegaan.
Ach hoe klein zijn wij daarbij.
Dat maakt me ook weer blij.
Familie, vrienden en "mijn man".
Allemaal moesten ze wijken voor mijn plan.
Bedankt voor alle steun en post.
En wat dat allemaal niet kost.
Ook visite was erg fijn.
Al deed afscheid nemen een beetje pijn.
Tropenjaren doen we niet meer aan.
Dus 1 wordt geen 2, het is zo goed gegaan.
Al heeft men in Suriname de tijd.
Het is de klok die verder schrijdt.
Een geweldig jaar om nooit te vergeten.
Hoe het was, dat zal ik voor altijd weten.
 
***
 
September:
 
Al weer twee en een halve week thuis.
 
Ben druk aan het solliciteren, even afwachten wat het gaat worden.
Gewoon de normale huis, tuin en keuken dingen doen. Dat draait altijd door.
 
De 2e en 3e week van september is Karel ook vrij. We gaan niet "echt" met vakantie, maar steeds een paar dagen weg. Natuurlijk staat net als ieder jaar Disney bij Parijs op ons programma.
 
Als afsluiting nog met een vriendin verwend worden in een beautycentrum. Dit keer een arragement inclusief overnachting, diner en ontbijt. Lekker ons laten verwennen. De zondag nog een lange wandeling gemaakt over de hei en door het bos.
 
Het was een geweldig jaar en ik had het voor geen goud willen missen, maar ben ook weer blij om terug te zijn.
1 jaar is goed te overzien.
 
Laatste bericht is dat er nieuwe leerkachten aangenomen zijn voor de school in Kajana.
Maandag 2 oktober begint het nieuwe schooljaar.
***
 
Augustus:
 
Wat een pech, 2 leerkrachten vlak na elkaar in het ziekenhuis in Paramaribo. Na de blindendarmontsteking van Frits. Komt Jan met een infectie veroorzaakt door een bacteriŽ na een wondje aan zijn teen door de tzieka/zandvlo in het ziekenhuis terecht.
 
Had het niet meer verwacht, maar kreeg het toch. Er is weer diesel voor de dorpsgenerator gearriveerd. Is er ineens 's avonds weer licht in het dorp. Toch wel erg prettig. Al hebben wij leerkrachten er weinig last van gehad, aangezien onze woningen ook aangesloten zijn op de accu van de zonnepanelen van de school.
 
Na klas opruimen/schoonmaken en veel spullen weggegeven te hebben het huis ook opgeruimd en schoongemaakt, zit het schooljaar in Kajana er op. Een jaar met veel herinneringen.
 
10 augustus is de laatste schooldag. Voor deze dag is een hele feestdag voor ons en de kinderen georganiseerd.
Spelletjes, eten/drinken, rapportuitreiking, toespraken, dankbetuigingen. Het zit er allemaal in. Door afwezigheid van Frits hebben we zelf "het feestje", met hulp van moeders die kookten geregeld.
 
De week voor vertrek nog even wezen kijken in De BoŲ, daar waar het telecommunicatiecentrum moet komen. 1 gebouw is bijna gereed, voor de andere is men met de fundering bezig. Heb gesproken met de aannemer. Wanneer ze dit schema aan kunnen houden zou eind oktober, begin november 2006, dit gebied voorzien zijn van telefoon en internetverbinding.
 
11 augustus vertrek met het vliegtuig van Kajana naar Paramaribo.
 
Op de dag van vertrek, naar Nederland, 15 augustus lukt het toch, al mis ik nog 3 stempels om de verblijfsvergunning op te halen.
 
De KL 714S Paramaribo - Amsterdam, vertrek 19.05 uur plaatselijke tijd.
Precies volgens schema en planning verliep de reis perfect.
 
16 augustus weer thuis, Nederland. Werd opgewacht door Karel, mijn ouders en een vriendin.
 
Het is zo vertrouwd en fijn om weer in Nederland en thuis te zijn. Echter als je van dichtbij kijkt zie je dat er veel veranderd is.
 
Het eerste wat ik moet gaan doen is nieuwe kleding kopen. Laat dit nu niet echt een vervelende bezigheid zijn.
 
Voor uitgebreid verslag kijk bij: archief.
 
***
 
Juli:
 
De laatste weken dat ik in Suriname, Kajana ben zijn in gegaan.
Wat gaat de tijd toch snel.
 
Donderdag 6 juli was afsluiting van het project, thema: "De rivier". Het zijn welbestede 2 weken geweest. De tentoonstelling, kijkuurtje, werd goed bezocht door belangstellenden en kinderen. Ook het te water laten van de boot van de 3e-4e klas was een hoogte punt.
Later hebben we gehoord dat hij gesignaleerd is in de buurt van Gran Dam. Gestrand in de zijkant.
 
Frits, het hoofd van de school, is met symptomen van een blindedarmontsteking, naar Paramaribo gevlogen. Hij is in Paramaribo geopereerd.
 
De examendagen voor de 6e klaskinderen van de getroffen gebieden van het hoge water, zijn uitgesteld met 3 weken en staan nu op 9-11 augustus gepland.
 
De directeur van het schoolbestuur EBGS komt op bezoek. Zij heeft goed bericht. Er zijn toezeggingen dat er 5 leerkrachten voor het schooljaar 2006 - 2007 komen. En daarbij een ambulant schoolhoofd. Ook wil de EBGS de kleuterschool opnemen in hun scholenbestand.
 
De kinderen werderom op AVI getoets. Ze zijn allemaal vooruitgegaan. Al is het soms met kleine stapjes. In de hogere klassen zie je veelal een vooruitgang van 1 niveau. In de lagere klassen blijft het eigenlijk steken op snelheid. De oplossing is oefenen, oefenen, oefenen.
 
Het is natuurlijk ook lastig om in een ongeletterde samenleving wel te moeten leren lezen/schrijven. Buiten school is van geletterdheid weinig te merken. De kinderen krijgen dus weinig prikkels van buiten de school. Echter nu met de vakantie voor de deur, ligt elke vorm van stimulance voor onderwijs stil. Jammer maar het is niet anders. Thuis hebben de kinderen geen boeken of tijdschriften.
 
De laatste taalles voor de volwassenen is op 27 juli. Ze ontvangen allen een certificaat. Aangezien ik toch nog wel het e.e.a. aan spullen en blikken over heb, dit onder de aanwezigen verloot. Het was leuk om Sinterklaas te spelen.
 
***
 
Juni:
 
De vrijdag voor het pinksterweekeinde ben ik naar Paramaribo gevlogen met een retourvlucht van een voedseltransport.
 
Er is wederom veel regen gevallen in het Amazonegebied. Er staan alweer dorpen onder water.
 
Het is ook wel vreemd om zo ver van familie en vrienden mijn verjaardag te vieren. Bedankt voor de cadeautjes en de kaarten. We vieren het wel weer wanneer ik thuis ben. Dit jaar is het even allemaal anders. Wat ik eigenlijk gemist heb op mijn verjaardag is een zoen van een man. Dat is dan voor het eerst in 45 jaar dat ik niet door een man gezoend ben.
 
5 juni wederom hoog water, gehoord dat het tot halverwege het sportveld is gekomen.
 
Heb op de maandag dat ik weer aanwezig was, met de klas heel gezellig met spelletjes, stroop (limonadesiroop), koekjes en snoepjes mijn verjaardag gevierd.
Er werd spontaan voor me gezongen. Zowel Saramacaans, als Happy Birthday, als Nederlandse liedjes, inclusief kerstliedjes.
 
Het is eigenlijk best opvallend. Er zijn niet 2 kinderen met dezelfde voornaam op school.
 
Het bericht dat mijn oom plotseling is overleden, doet me meer dan ik eigenlijk wil toegeven. Had hem nog een brief geschreven, deze heeft hij niet meer mogen lezen.
 
Suriname zou El Dorado kunnen zijn. Het heeft goud, bauxiet, olie, hout, tropisch klimaat, geweldige natuur, multi culturele samenleving en hierdoor een rijke zalige keuken en wie weet wat nog meer. Het is echter uitgehold aan alle kanten, door je eeuwen heen.
 
Tot op heden hebben we nog geen bericht dat er voor het nieuwe schooljaar 2006 - 2007 nieuwe leerkrachten komen. Is het dan toch allemaal voor niets geweest?
 
De laatste week van juni en de eerste van juli houden we project. Thema: "De rivier".
 
Deze maand was niet om door te komen, maar het is gelukt hij is toch om.
 
***
 
Mei:
 
Een enerverende maand.
Op 6  mei steeg het water tot zo'n extreme hoogte dat er gesproken mag worden van een watersnoodramp. Het water is nog nooit zo hoog geweest.
Er was erg veel regen gevallen de afgelopen dagen in het noordelijke deel van het Amazonegebied. (Zuid Suriname). Al dat water zoekt dan via de rivieren de kortste weg richting zee.
De Gran Rio, de rivier waar Kajana aan ligt, was erg buiten de bedding getreden.
 
In het dorp Kajana en de omliggende dorpen was er relatief gezien niet erg veel schade, deze dorpen liggen nog aan het begin van de rivier en op redelijk hoog gelegen terrein. Wel wat onder gelopen hutten en de vakantiehutten van Kosindo zijn van hun fundering gedreven.
 
Voor de dorpen vanaf Djumu is het zeer ernstig geweest. Bij Djumu komen 2 rivieren samen, dus 2x zoveel water. De school en het ziekenhuis hebben onder water gestaan. Vanaf dit punt en verder stroomafwaarts zijn alle dorpen onder water gekomen.
 
Wat wel voor alle mensen in de dorpen, die met het hoge water te maken hebben gehad ernstig is, is het feit dat de rijstoogst voor 1 jaar verloren is gegaan.
 
Er wordt 1x per jaar (eind mei/begin juni) geoogst. Bijna alle kostgrondjes hebben onder water gestaan, waardoor de gewassen niet meer geoogst kunnen worden.
 
Op 10 mei kwamen de eerste hulpdiensten bij ons in het gebied en de 1e voedselpakketten arriveerde al op 12 mei. (binnen 1 week!!!)
De hele maand door zijn er (bijna dagelijks) voedselpakketten geleverd. Toen het vliegveld een paar dagen door hevige regen niet vrijgegeven kon worden voor landing van vliegtuigen, zijn de pakketten door een helikopter afgegeven.
Een aantal kinderen waren heel erg bang voor de helikoper. Ik heb ze moeten troosten, al lukte dat niet echt goed.
 
Na de paasvakantie zijn we begonnen met AVI-lezen, klasdoorbroken. De kinderen die op AVI-4 of hoger lezen, zijn de hulpen. Op deze manier kunnen we de groepjes klein houden 4-5 kinderen.
Voor de vakantie zijn alle kinderen AVI getoetst. Iets meer dan de helft van de kinderen leest op AVI-0.
 
Tevens zijn we begonnen met boekenuitleen. 1 kind, mag 1 boek voor 1 week mee naar huis nemen om thuis te lezen. De kinderen vinden het erg leuk om een boek uit te zoeken en ze worden ook "echt" gelezen.
 
Ook zijn we begonnen om 1x per week op zondagmiddag een dvd te draaien. Inmiddels hebben we: De GVR (grote vriendelijke reus), De leeuwenkoning 2 en Jungle boek laten zien. Ook goed voor de taalontwikkeling van de kinderen.
 
Ik ben bezig om een geocache in het gebied uit te zetten.
 
***
 
April:
 
De kinderen hebben me mooi te pakken gehad op 1 april. De zoon van Frits (de Saramaccaanse leerkracht) kwam me halen of ik even bij zijn vader kwam. Dus ik ernaar toe. Stonden ze daar: JUF 1 APRIL. Kijk dat noem ik nu eens een goede grap.
Ben er zomaar ingestonken.
 
Op 4 april zijn de ministers van Transport/Communicatie/Toerisme en Regionale Ontwikkeling naar het gebied gekomen, dit om de officiŽle stukken voor de telecommunicatieverbinding te bekrachtigen.
Als alles volgens planning gaat, moet binnen 130 dagen een telefoonverbinding gemaakt kunnen worden in het gebied.
 
Karel en mijn broer zijn er. GEWELDIG.
 
Met pasen naar Paramaribo. Ben daar t/m 29 april. 2 mei begint de school weer. Met pinksteren ben ik weer in de stad.
 
***
 
Maart:
 
In het eerste weekeinde komt de inspecteur van onderwijs en een man van het bijbelonderwijs 1 dag op school. Het betreft een oriŽnterend gesprek. Welke zeer openhartig was. Voor juni is een vervolgbezoek gepland, waarbij een start wordt gemaakt voor het opstellen van een schoolplan, even afwachten of dat ook doorgaat.
 
De periode tussen kerst en pasen staat voor mij als voor mijn andere collega's in het teken van visite vanuit Nederland. Ik ervaar het als zeer prettig en waardeer het dat mensen mij op komen zoeken. Het is toch zo'n 7.757 km reizen. Ook geniet ik iedere keer van de brieven van familie, vrienden en bekenden.
Deze maand visite van een vriend en vriendin.
3 maanden achter elkaar bezoek. Heel hartelijk dank.
 
Besloten is om de 1e klas te gaan draaien met 2 leerkrachten. Frits (de Saramacaanse leerkracht) en ikzelf (Jenny). Op zo'n manier kunnen de opdrachten vertaald worden. Frits heeft ook het overwicht om de groep redelijk stil te krijgen. Anneke krijgt de 2e klas. Deze variatie gaat redelijk goed. Taal is toch een probleem bij de kinderen (of bij mij).
De werk/luisterhouding wordt beter, maar is nog niet optimaal te noemen. Kinderen doen vaak maar wat, vullen maar wat in en als dan goed is leuk, zo niet dan heb je toch wat ingevuld. Het lijkt dan of ze het niet weten, wat niet het geval is. Ga je verder zoeken/vragen/spitten dan komen de juiste antwoorden direct. Dit is een probleem in alle klassen.
 
Aan het eind van deze maand krijgen we een bijzonder goed bericht. Zitten jullie stevig.
Er wordt een begin gemaakt met de telefoonverbinding.
1 paal van 70 meter wordt op De BoŲ geplaatst, 1 paal van 20 meter op Stonhoekoe en 1 paal van 20 meter in Ligorio. Er zijn mensen van Telesur al in het gebied gearriveerd. 4 april komt de minister om de stukken officieel te tekenen. Volgens mensen van Telesur zal het met 6 maanden gerealiseerd zijn. Gaan wij het wellicht net wel/net niet mee maken.
 
***
 
Februari:
 
De eerste maand van 2006 zit er al weer op. Niet dat de tijd hier sneller gaat, maar het draait ook allemaal gewoon door.
 
Vermaak me hier midden in het Surinaamse tropische regenwoud nog steeds erg goed. Vooral het wekelijkse doosje verse groenten en de post maken het erg aangenaam.
Het is aan het einde van de kleine regentijd. Het regent elke dag 1 - 3 keer. De ene keer een wat hevigere bui dan de andere keer.
 
Mijn visite de kinderen van Karel, zijn gearriveerd en blijven 10 dagen. Ik heb hier erg naar uitgekeken en dan is het gewoon zo dat ze er zijn. Dat doet me erg goed. Het is prettig om, al is het dan maar voor even, mensen uit je eigen omgeving om je heen te hebben.
 
Bas is gearriveerd, hij is de 4e Nederlandse leerkracht die nu op de school in Kajana komt werken. Hij zal klas 3/4 voor zijn rekening gaan nemen. De 2e klas wordt dan gesplitst in 2A en 2B met Frits en Anneke als leerkrachten.
Ik heb voor in mijn klas "tijdelijk" een assistente. Het is een meisje uit de 5e klas die niet mee kan komen. Ze doet het erg goed als assistente en kan voor mij opdrachten aan de kinderen vertalen in het Saramaraccaans.
 
De kleding, schoenen en speelgoed welke uit Nederland gezonden zijn, hebben we verkocht. De opbrengst kon de transportkosten net/net niet dekken. Er zijn dus geen extra inkomsten voor de school. Wel in het gebied mensen die weer iets anders hebben om aan te trekken. Toch moet er in Nederland een betere selectie gemaakt worden wat hier naar toegezonden wordt. Als je besluit om het te blijven doen. Winter jassen, truien en laarzen is niet echt iets voor tropisch Kajana.
 
De schoolkorjaal vaart tussen Stonhoekoe, Godowatra, Kajana en Ligorio. Hoeven de kinderen niet meer te lopen. Veel tijdwinst heeft het echter niet.
 
De directeur van het schoolbestuur Evangelische Broeder Gemeente Suriname en het schoolhoofd van Djumu hebben een 3-daags bezoek gebracht aan de school in Kajana. De Kajanaschool is een dependance van de school in Djumu.
 
Onder andere is de de schoolsituatie voor de nabije toekomst besproken.
 
Sinds 3 februari is er geen diesel in het dorp, dus is er geen stroom. Gelukkig heeft de school wat zonnepanelen, zodat we wel video/dvd/cd's kunnen bekijken en beluisteren met de kinderen. De leerkrachtenwoningen zijn behalve op de dorpsvoorziening, ook aangesloten op de energievoorziening van de school.
 
De laatste ceremonie omtrent het overlijden van de oude vrouw heeft plaatsgevonden. Dit noemt men ontrouwen. Het wordt afgesloten met de dans van de gemaskerde mannen en een offer. In dit geval is er een schildpad geofferd.
 
***
 
Januari 2006:
 
Vanuit tropisch Kajana - Suriname wens ik een ieder de allerbeste wensen voor 2006.
 
Toch altijd weer wat vreemd zo na een vakantie, zeker voor de kinderen. Sommige hebben het er best wel weer moeilijk mee om naar school te gaan. Het blijven kinderen en hierin verschillen ze niets van andere kinderen.
Omdat leren lezen een belangrijk onderdeel is van de eerste klas en het klasikaal lezen niet echt lekker loopt en in groepjes lezen nog niet kan heb ik het volgende bedacht.
Naast het gewone klasikale lezen heb ik 3 groepen gemaakt van elk 7 ŗ 8 leerlingen. Op maandag, dinsdag en woensdag blijft steeds 1 groepje 10 minuutjes langer. Met dit kleine groepje ga ik dan extra lezen. Donderdag hebben we sportdag en vrijdag tuinarbeid.
Het resultaat is redelijk goed te noemen. Op deze manier kan ik gerichter leesonderwijs aan de kinderen geven.
 
Eind januari is de bisschop van Suriname naar Ligorio gekomen. Dit was een gebeurtenis die uitstaling heeft voor het hele gebied. Wij zijn naar de aankomst en de speciale dienst 1 dag later geweest. Was geweldig om mee te maken.
 
Radio Thijs is in de lucht. Dit is het radiostation van Frits.
Lokaal te ontvangen op 106,8 FM.
Ook de weersfeiten worden hier dagelijks in vermeld.
Uitzending dagelijks 's avonds na 18.00 uur - 22.00 uur.
 
***
 
December 2005:
 
Eind november is er in het dorp een oudere vrouw overleden. Het klinkt in onze oren wat vreemd, maar de ceremonies (feesten) rond het overlijden zijn het grootst in deze samenleving. Er is dan ook tot diep in de nacht (tot het licht wordt) veel gedanst en muziek gemaakt. Dit werd voor Saramaccaanse begrippen zelfs te luid.
De overledenen worden begraven in het woud. Er zijn speciale grafdelvers die dit werk uitvoeren. Het ter aarde stellen kan weken later gebeuren. In dit geval zo'n 6 weken later.
 
Dan trof ons nog het trieste nieuws, via een radio oproep, dat het nichtje van onze vrijwilligster Frony plotseling is komen te overlijden. Vanaf deze kant wens ik de familie heel veel sterkte.
 
Ik besef me nu ik dit typ dat de decembermaand vooral in het teken staat van leven en dood.
 
De laatste schooldag vieren we met de kinderen gezamelijk het kerstfeest.
De leerkrachten vertellen ieder een stuk van het verhaal. De lokale leerkrachten in het Saramaccaans en tussen door zingen de kinderen liedjes. Als afsluiting krijgt iedereen een koekje mee voor onderweg.
 
Vanuit een tropisch Kajana wil ik iedereen die dit leest een heel gelukkig kerstfeest wensen.
 
***
 
November:
 
Wat gebeurt er eigenlijk in een klein dorp als dit toch nog veel.
Het weer is toch wel aan het veranderen, dat merk je vooral 's morgens, er ligt dauw op het veld en vaak is het nevelig. Ook regent het nu toch wel af en toe.
 
De stagiaires zijn weer vertrokken naar Nederland evenals de journalist die hier 1 week is geweest om een artikel over de school te schrijven voor het AD en het AOB (onderwijsblad).
 
De Kajanaschool is een dependance van de school in Djumu. We zijn dan ook, aangezien een aantal zaken besproken moesten worden een middag hier naar toe gevaren met de korjaal.
Door en langs stroomversnellingen en genieten van de adembenemende natuur hier langs de Gran Rio rivier.
Djumu is ongeveer 2 uur varen stroomafwaarts. Wat nog leuker was, is dat hier een telefooncel is. Ik kon dus even naar huis bellen. Wat ook goed gelukt is.
Op de terugweg hebben we een tapir, hier buffel genaamd, gezien, deze stond in het water, maar verdween het woud in toen wij langs kwamen. Wat een mooi groot beest. (klik op beest om bij dieren te komen, hier staat een tapir op).
 
We hebben diverse krutu's (vergaderingen) nu meegemaakt, wat een hele bijzondere ervaring is. Tijd staat hier dan toch nog wel even stil. Je komt als je komt en het begint, wanneer iedereen of het meerendeel er is. Kan wel eens anderhalf uur later zijn dan de tijd die je afgesproken hebt. De 10 minuten marge is hier nog niet doorgedrongen.
 
Ook lopen wij als leerkrachten een beetje tegen ons vermogen en onvermogen aan. Het gedrag van de kinderen, waarbij vele basisbegrippen niet of niet voldoende aanwezig zijn, vormen een opstakel.
 
Op 25 november is/was Suriname 30 jaar onafhankelijk van Nederland. Wij hebben dat met een spelletjesochtend, samen met de kinderen gevierd. Alle kinderen kregen een pannenkoek en stroop (limonadesiroop). Het is een groot succes geworden.
 
***
 
Oktober, eerste indruk in Kajana:
 
Mijn eerste indruk toen ik hier aankwam op Kajana Airport, is hetzelfde als iedere ochtend wanneer ik de deur open, WHAUW, wat is het hier mooi.
 
Je bent hier echt in het tropisch regenwoud van Suriname. Het gevoel wat erbij is, lijkt of je iedere keer in een interactieve natuurfilm stapt. Deze is dan door de beste computerprogameurs in elkaar gezet. Beter dan het echt, wat ik nu heb kan natuurlijk niet, maar het blijft echt onbeschrijvelijk mooi.
 
De lucht/wolken veranderen hier met de minuut. Ik kan daar werkelijk uren naar kijken.
 
                
 
De lucht in de middag.                                                                     De lucht in de avond.
 
De huisjes, 3 onder 1 kap, zijn zeker ruim genoeg voor 1 persoon. Het bevalt me dan ook prima hier en heb echt het idee dat de inrichting voor mij de meest geschikte is. Heb het tenstotte zelf ingericht, met mijn meegebrachte spullen, aangevuld met de tafel, 2 stoelen, 1 makkelijke stoel en bed die standaard in elk huisje aanwezig zijn. De badkamer met douche, wc+stortbak en wastafel zijn ook ideaal. De keuken is groot genoeg. Ik heb het gasstel en gastank buiten gezet om buiten te kunnen koken. (ivm. veiligheid).
 
Met het ongedierte, de kriebelbeestjes valt het reuze mee. Hier en daar nog 1 kleine kakkerlak, een boomkleefkikker of hagedis die de weg kwijt is. Of een wesp of vliegachtige die wanneer de deur openstaat even binnen komt kijken. Hier en daar een klein spinnetje, of soms een iets grotere. Nee, weinig beestjes in huis.
 
Ook in het dorp kom je behalve hagedissen, de kippen, hanen en mensen weinig tegen. Heel toevallig hebben we op zondag 5 november in het andere dorp Ligorio een klein aardebruinkleurig slangetje gezien van ca. 50 cm.
 
In de rivier ook geen enge vissen, tenminste niet hier (nu). Natuurlijk zijn er verder op wel kaaimannen en er schijnt richting Gran Dam een ananconda van ongeveer 2 meter te zitten. Rustig daar laten, dan kan het geen kwaad.
 
Momenteel is het droge tijd, het water staat dan ook erg laag. In december/januari begint de regentijd weer. Nu moeten de korjalen vaak over de sula's heen getrokken worden, of helemaal uit het water gehaald worden. Tochten naar Atjoni, de plaats waar je busverbinding hebt naar Paramaribo duren hierdoor veel langer.
Aangezien wij regenwater opvangen in regentonnen, doen we hier uiterst voorzichtig mee. Alleen gebruiken voor eten bereiden en drinkwater. Voor alle overige waterzaken komt het water uit de rivier. Het water is hier nog uiterst schoon.
 
Het is nu de 5e week dat ik hier ben (wanneer ik dit typ) en het bevalt me prima. Heb goede buren. De dorpsbewoners zijn vriendelijk. Als je mazzel hebt komt de bakker het brood thuis bezorgen 's morgens rond kwart voor 7. En wanneer er brandstof is aangeleverd heeft het dorp tussen zeven en tien 's avonds stroom, spanning 110 volt.
Van de zonnepanelen van de school is de energievoorziening ook zeer beperkt. Persoonlijk had ik hier meer van verwacht. Het wachten is nu wat er van de Haagse Hoge School - Den Haag hiernaar toe komt.
 
De school die achter onze woningen staat ziet er naar Surinaamse maatstaven geweldig uit. Iedere dag krijgen de kinderen een broodje en is de vlaggenparade. Klik op school om hier meer over te weten te komen.
 
Wil je meer of een veel uitgebreidere informatie hebben kijk dan bij archief.
 
Voor zover de groeten uit een zonnig en tropisch Kajana.
 
***
 
September:
 
Het is 15 september 2005. Een dag die ik niet zo snel zal vergeten. Mijn droom wordt werkelijkheid.
Ik vertrek voor 1 jaar naar Suriname, om in het binnenland, in het dorp Kajana, 1 jaar lang les te gaan geven.
 
Het afscheid nemen op Schiphol gaat rommelig en totaal niet zoals ik het graag had willen zien.
 
Ga met 2 Nederlandse collega's en 2 lokale leerkrachten, aan de leerlingen voor het schooljaar 2005 - 2006 lesgeven.
 
Na zo'n 9 uur in het vliegtuig en 1 uur met de taxi komt Paramaribo in zicht.
 
Dit is een hectische, rommelige stad die meer weg heeft van een groot dorp. Ons appartement is in een buitenwijk. De busverbinding is voor 1 SRD per rit prima te doen.
 
Deze 2 weken in Paramaribo staan vooral in het teken van regelen, regelen en regelen.
 
Het gesprek met het schoolbestuur van de EBGS.
Het visum van 2 maanden bij de Vreemdelingendienst om laten zetten voor 1 half jaar.
Het aanvragen van de werkvergunning bij het ministerie van Arbeid.
Het aanvragen van de verblijfsvergunning bij het ministerie van Politie en Justitie.
Boodschappen doen.
 
***